Logopedia stosowana

Logopedia stosowana Nauka logopedii interesuje się tzw wychowaniem pod względem mowy, czuwaniem i doskonaleniem procesu rozwoju mowy. Nauka ta obejmuje obszar oddziaływania na psychikę, aby móc wytworzyć właściwy stosunek do wady mowy i zapobiegać negatywnemu wpływowi psychiki na kontakty interpersonalne (szczególnie wśród młodzieży gimnazjalnej), a także na kształtowanie osobowości młodego człowieka. Logopedia stosowana, czyli praktyczna pozwala na rozwijanie kompetencji językowej i komunikacji, a także zapobieganie nieprawidłowościom przebiegu procesu poprawnej komunikacji. Natomiast zadaniem logopedii stosowanej jest rozwijanie kompetencji językowej i komunikacyjnej oraz możliwość zapobiegania nieprawidłowościom przebiegu procesu mowy. Logopedia praktyczna dzieli się na logopedię ogólną, a także na logopedię specjalną. Logopedia ogólna zajmuje się kształtowaniem prawidłowej mowy i doskonalenia wymowy już ukształtowanej. Natomiast logopedia specjalna zajmuje się usuwaniem wad wymowy i nauczaniem mowy w przypadku jej braku lub utraty usuwanie zaburzeń głosu oraz usuwanie trudności w nauce czytania i pisania. Wspomniana wcześniej logopedia ogólna dzieli się na logopedię wychowawczą, która zapobiega patologii mowy i głosu, a także na logopedię artystyczną, która interesuje się ekspresją słowną, tzn. mową potoczna, publicystyczną i artystyczną. Natomiast logopedia specjalna wyróżnia logopedię korekcyjną i surdologopedię. Logopedia korekcyjna zajmuje się usuwaniem zaburzeń mowy i głosu, a także pomaga zwalczyć trudności nauce czytania i pisania. Wspomniany rodzaj logopedii zajmuje się też nauczaniem mowy dzieci z upośledzeniem umysłowym, a także dzieci z uszkodzeniem ośrodkowego układu nerwowego. Natomiast surdologopedia zajmuje się kształtowaniem i rozwojem mowy u osób wykazujących zaburzenia słuchu oraz pokazuje jak postępować z takimi osobami. Logopedia specjalna, którą jest surlogopedia, doskonali wyrazistość wypowiedzi i pomaga zrozumieć teksty słowne przez osoby ogłuchłe po 5 r. ż.

Logopedia specjalna

Logopedia specjalna Logopedia specjalna to surdologopedia zajmująca się nauczaniem mowy w wypadku jej braku lub utraty, usuwaniem zaburzeń głosu, a także usuwaniem trudności w czytaniu i pisaniu u osób z uszkodzonym narządem słuchu. Surdologopedia pochodzi od łacińskiego słowa surdus – głuchy od greckiego słowa logos – słowo, a także z greckiego paideia – nauka). Przedmiotem badań, tego rodzaju, logopedii specjalnej jest mowa osób z wadą słuchu, a dokładniej teoria i praktyka komunikacji, jej zaburzeń w aspekcie rewalidacji tych osób. Logopedia, tego rodzaju, za swój główny cel postawiła kształtowanie, wychowanie i terapie osób z wadą słuchu. Istnieją cztery funkcje surdologopedii. Funkcja teoretyczna, która określa podstawowe pojęcia związane z różnymi aspektami mowy, teorią informacji i komunikacji. Celem tej logopedii jest formułowanie metod i zasad postępowania z osobami niesłyszącymi, zajmowanie się swoistościami komunikacji osób z wadą słuchu i jej uwarunkowaniami biopsychospołecznymi, opracowanie podstaw merytorycznych terapii mowy. Funkcja praktyczna, która za cel postawiła sobie terapie mowy osób z różnymi rodzajami i stopniami zaburzeń słuchu, diagnozę, na podstawie której różnymi technikami pracy logoterapeutycznej usprawnianie, korygowanie, kompensowanie funkcji psychomotorycznych jednostki, profilaktykę pierwotnych i wtórnych zaburzeń wynikających z uszkodzenia słuchu oraz organizowanie pomocy i poradnictwa rodzinnego. Logopedia specjalna posiada także funkcje prognostyczną, której celem jest przewidywanie tendencji rozwojowych jednostki oraz opracowywanie dróg postępowania logoterapeutecznego. Funkcja usługowa, która przygotowuje specjalistów dla potrzeb terapii i diagnozy surdologopedii. Logopedia ta zajmuje się głównie wychowaniem, a także rozwijaniem różnych sposobów komunikowania się. Surdologopedia zajmuje się też kształtowaniem mowy, czyli rozwój pod względem fonetycznym, leksykalnym i gramatycznym. Logopedia specjalna, którą jest surlogopedia, doskonali wyrazistość wypowiedzi i pomaga zrozumieć teksty słowne przez osoby ogłuchłe po 5 r. ż.

Logopedia praktyczna

Logopedia praktyczna Logopedia interesuje się tzw wychowaniem pod względem mowy, czuwaniem, a także doskonaleniem procesu rozwoju mowy u dzieci w wieku wszesnoszkolnym. Nauka ta obejmuje obszar oddziaływania na psychikę, aby móc wytworzyć właściwy stosunek do wady mowy i zapobiegać negatywnemu wpływowi psychiki na kontakty interpersonalne (szczególnie wśród młodzieży gimnazjalnej), a także na kształtowanie osobowości młodego człowieka. Logopedia stosowana, czyli praktyczna pozwala na rozwijanie kompetencji językowej i komunikacji, a także zapobieganie nieprawidłowościom przebiegu procesu poprawnej komunikacji. Natomiast zadaniem logopedii stosowanej jest rozwijanie kompetencji językowej i komunikacyjnej oraz możliwość zapobiegania nieprawidłowościom przebiegu procesu mowy. Logopedia praktyczna dzieli się na logopedię ogólną, a także na logopedię specjalną. Logopedia ogólna zajmuje się kształtowaniem prawidłowej mowy i doskonalenia wymowy już ukształtowanej. Natomiast logopedia specjalna zajmuje się usuwaniem wad wymowy i nauczaniem mowy w przypadku jej braku lub utraty usuwanie zaburzeń głosu oraz usuwanie trudności w nauce czytania i pisania. Wspomniana wcześniej logopedia ogólna dzieli się na logopedię wychowawczą, która zapobiega patologii mowy i głosu, a także na logopedię artystyczną, która interesuje się ekspresją słowną, tzn. mową potoczna, publicystyczną i artystyczną. Natomiast logopedia specjalna wyróżnia logopedię korekcyjną i surdologopedię. Logopedia korekcyjna zajmuje się usuwaniem zaburzeń mowy i głosu, a także pomaga zwalczyć trudności nauce czytania i pisania. Wspomniany rodzaj logopedii zajmuje się też nauczaniem mowy dzieci z upośledzeniem umysłowym, a także dzieci z uszkodzeniem ośrodkowego układu nerwowego. Natomiast surdologopedia zajmuje się kształtowaniem i rozwojem mowy u osób wykazujących zaburzenia słuchu oraz pokazuje jak postępować z takimi osobami. Surlogopedia, doskonali wyrazistość wypowiedzi i pomaga zrozumieć teksty słowne przez osoby ogłuchłe po 5 r. ż.

Zadanie logopedii

Zadanie logopedii Zadania, które spełnia logopedia to m.in. kształtowanie prawidłowej mowy w przedszkolu i szkole, czyli dbanie o jej prawidłowy, jak i najlepszy rozwój pod względem fonetycznym, gramatycznym i leksykalnym, a także doskonalenie wymowy już ukształtowanej od chwili narodzin aż do wieku dojrzałego. Kolejnymi zadaniami, które powinna spełniać logopedia to usuwanie wad mowy, usuwanie zaburzeń głosu oraz usuwanie trudności w pisaniu i czytaniu przy pomocy pracy korekcyjno – wychowawczej, np. w przypadku dysleksji lub kształtowanie głosu zastępczego u osób po laryngektomii (zabieg polegający na usunięciu krtani). Logopedia przyjmuje, że dziecko do piątego roku życia powinno nauczyć się mówić. Według logopedów proces rozwoju i nauki mowy dzieli się na okres melodii, który przebiega od 0 do 1 roku życia dziecka. Następnymi okresami są okres wyrazu – od 1 do 2 roku życia, okres zdania – od 2 do 3 roku, a także okres swoistej mowy dziecięcej – od 3 do 7 roku życia dziecka. Okres melodii charakteryzuje się etapem przygotowania do mówienia, gdzie występują formy wokalne tzw krzyk, głuszenie, gaworzenie, echolalia. Należy tutaj zaznaczyć, że 2 – 3 tygodniu krzyk jest zróżnicowany, natomiast między 2 a 5 tygodniem matka rozumie krzyk dziecka. W 3 tygodniu pojawia się uśmiech społeczny. Okres melodii zawiera również etap 3 i 4 miesiąca życia dziecka, gdzie pojawia się gruchanie, a od 4 do 6 miesiąca życia dziecko reaguje na głos matki. Natomiast między 5 a 6 miesiącem zjawia się gaworzenie. Polega na powstawaniu sylab spontanicznych i niecelowych. Kolejnym etapem rozwoju mowy jest okres swoistej mowy dziecięcej, który trwa od 3 do 7 roku życia dziecka. W okresie tym dzieci znają wszystkie głoski, tworzą zdania, a także około 5 roku życia pojawiają się głoski sz, cz, ż. Logopedia jest bardzo istotną nauką na drodze rozwoju dzieci szkolnych oraz przedszkolnych. Dziecko, które do trzeciego roku życia nie ma kontaktu z jakimkolwiek ludzkim językiem, nigdy nie nauczy się żadnego języka w dostateczny sposób. Badania przeprowadzone pokazują, że 20% dzieci w wieku przedszkolnym przejawia opóźniony rozwój mowy, natomiast 20 % dzieci ma wadliwą wymowę. Logopedia pozwala na poprawę sposobu wysławiania się, gdy nieznacznie odchyla się od przyjętych norm.